Rodzic, dziecko i szkoła · Słupsk lub online
Macie diagnozę. A Ty dalej nie wiesz, co konkretnie robić?
Psychoedukacyjna grupa dla rodziców dzieci w wieku 7-15 lat z diagnozą neurorozwojową. 10 spotkań po 90 minut, online albo stacjonarnie w Słupsku.
- Start: termin w ustaleniu
- 10 spotkań po 90 min, Co 2 tygodnie, dzień i godzinę podamy przed startem zapisów
- Słupsk lub online
- Do 10 osób w grupie
1 900 złlub 2 × 950 zł
Psycholożka z przygotowaniem pedagogicznym
Czy to brzmi znajomo?
Czy tak wygląda Wasz zwykły dzień?
7:20
Trzeci raz prosisz, żeby się ubrał. Brzuch go boli, do szkoły nie idzie, trzaska drzwiami. Wychodzicie spóźnieni i oboje już macie dość.
11:40
Na ekranie telefonu wyświetla się numer szkoły. Serce przyspiesza, zanim odbierzesz. Znowu uwaga, znowu „musimy porozmawiać”.
16:00
Lekcje. Jedno zadanie, godzina walki. Tłumaczysz, prosisz, w końcu podnosisz głos. Kończy się płaczem, czasem nie tylko dziecka.
22:00
Dziecko śpi. Ty przeglądasz kolejny post o wychowaniu i czujesz, że znowu robisz wszystko źle.
Jeśli to brzmi znajomo, nie jesteś złym rodzicem. Jesteś rodzicem, który od dawna żyje w trybie czuwania.
Rzeczy, których nie mówisz głośno
Żyjesz w ciągłej gotowości. Na telefon ze szkoły, na uwagę w dzienniku, na kolejny wybuch. Nawet kiedy jest spokojnie, czekasz, aż coś się stanie.
Nie wiesz, czy odpuszczać, czy wymagać. Jedno z Was jest bardziej miękkie, drugie chce zasad. I kłócicie się o to częściej niż o cokolwiek innego.
Szkoła stała się frontem. Rozmowy z wychowawcą bolą, czujesz się oceniana i nie wiesz, czego w ogóle możesz od szkoły wymagać.
Dostałaś dokumenty, których nie rozumiesz. Opinia, orzeczenie, WOPFU, IPET. Leżą w szufladzie, a Ty nie wiesz, co z nich wynika dla Twojego dziecka.
Rodzeństwo czuje się pominięte. „Dlaczego jemu wolno, a mnie nie?” i nie masz na to dobrej odpowiedzi.
Nie wiesz, jak mówić o diagnozie. Dziecku, dziadkom, znajomym, którzy mówią, że „za naszych czasów nie było żadnych diagnoz”.
„Boję się odebrać telefon ze szkoły.”
„Ciągle dostajemy uwagi.”
„Nie wiem już, czy odpuszczać, czy bardziej wymagać.”
„Mamy diagnozę i dalej nie wiem, co konkretnie robić.”
Tak rodzice mówią o swojej codzienności w gabinecie. Jeśli podpisujesz się pod którymś z tych zdań, ta grupa powstała dla Ciebie.
Diagnoza nie jest końcem drogi
Jest początkiem, po którym trzeba wiedzieć, co konkretnie robić: w domu, w szkole i wtedy, kiedy plan przestaje działać. Diagnoza nie jest usprawiedliwieniem zachowania ani powodem, żeby rezygnować z wymagań. Pomaga zrozumieć dziecko i zaplanować, co robić. Emocje są OK, ale nie każde zachowanie jest OK.
Co może się zmienić
- Zrozumiesz, co stoi za zachowaniem dziecka: przeciążenie, maskowanie, funkcje wykonawcze, sen, motywacja.
- Będziesz wiedzieć, czego możesz oczekiwać od szkoły i jak rozmawiać z nauczycielami.
- Przeczytasz opinię, orzeczenie, WOPFU i IPET i zrozumiesz, co z nich wynika.
- Połączysz potrzeby dziecka z granicami, bez ciągłego wahania „odpuścić czy wymagać”.
- Wyjdziesz z własnym planem działania na dom i szkołę.
- Mniej lęku i bezradności, więcej wiedzy i poczucia wpływu. To realny cel, a nie obietnica, że trudności znikną.
To realny cel, nie obietnica, że trudności znikną. Grupa ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje terapii dziecka ani terapii rodzinnej.
Ta grupa jest dla Ciebie, jeśli:
- Twoje dziecko ma 7-15 lat i diagnozę neurorozwojową (ADHD, autyzm, AuDHD).
- Jesteście świeżo po diagnozie albo macie ją od lat, a codzienność nadal jest trudna.
- Mierzycie się z uwagami, wybuchami, trudnymi porankami, lekcjami albo kłopotami z rówieśnikami.
- Chcesz konkretów, które da się wypróbować w domu, i masz dość zgadywania, czy odpuszczać, czy wymagać.
Jak to wygląda w praktyce
- Spotykamy się w kameralnej grupie (do 10 osób), w Słupsku albo online.
- Co któreś spotkanie dostajesz jedno narzędzie do przetestowania w domu (m.in. CPS), a na kolejnym omawiamy, jak poszło.
- Program ma stały rdzeń, ale dopasowujemy go do potrzeb konkretnej grupy.
- Mówisz tyle, ile chcesz. Ważne jest, żebyś poczuła się tu ugoszczona, a nie oceniana.
Program 10 spotkań
- 01Start: rodzic, dziecko i szkołaPoznajemy się, ustalamy zasady grupy i wybieramy najważniejsze trudności do pracy. Przyglądamy się też temu, jak Ty się masz.
- 02Jak rozumieć funkcjonowanie dzieckaPotrzeby, przeciążenie, maskowanie, funkcje wykonawcze, motywacja, sen.
- 03Szkoła i rówieśnicyUwagi, niechęć do szkoły i jak odróżnić zwykły konflikt od wykluczenia i przemocy rówieśniczej.
- 04Rodzic i szkoła, jak współpracowaćCzego możesz oczekiwać od szkoły, jak rozmawiać z nauczycielami, jak czytać opinię, orzeczenie, WOPFU i IPET.
- 05Granice, wymagania i konsekwencjeJak uwzględniać potrzeby dziecka i jednocześnie uczyć odpowiedzialności.
- 06Codzienność w domuPoranki, obowiązki, lekcje, samodzielność, rodzeństwo i różnice między rodzicami w podejściu do dziecka.
- 07Higiena cyfrowa całej rodzinyEkrany u dziecka i u dorosłych, ich wpływ na sen. Robimy rodzinny audyt cyfrowy.
- 08Dziecko to więcej niż diagnozaMocne strony dziecka i rodziny. Jak rozmawiać z dzieckiem o diagnozie i jak mówić o niej bliskim.
- 09Spotkanie według potrzeb grupyTemat wybieracie Wy, na podstawie formularza zapisu i trudności zgłaszanych w trakcie cyklu.
- 10Co dalejPodsumowanie zmian, mapa dostępnych form wsparcia i Twój własny plan działania na dom i szkołę.
Prowadząca
Klaudia Zielaskiewicz
Psycholożka z przygotowaniem pedagogicznym
Trudności w wyrażaniu emocji i potrzeb, nieporozumienia z rówieśnikami czy stres szkolny mogą obciążać zarówno dziecko, jak i jego rodzinę. Klaudia wspiera dzieci i młodzież w trudnościach emocjonalnych, relacyjnych i szkolnych, a rodzicom pomaga lepiej rozumieć potrzeby i funkcjonowanie dziecka.
Szczególnym obszarem jej pracy jest wspieranie osób w spektrum autyzmu w rozwijaniu świadomej komunikacji: opisywaniu doświadczeń, budowaniu bardziej rozbudowanych wypowiedzi oraz wyrażaniu emocji i własnego punktu widzenia. Sześcioletnia praca jako nauczycielka języka polskiego pozwoliła jej lepiej zrozumieć potrzeby językowe uczniów w spektrum. Łączy to doświadczenie z wiedzą psychologiczną, szanując indywidualny sposób komunikacji każdej osoby.
Nie musisz dalej robić tego sama
Wyobraź sobie, że telefon ze szkoły nie budzi paniki, bo wiesz, co powiedzieć. Że po wybuchu wiesz, co zrobić. Że wieczorem kładziesz się spać z poczuciem, że masz plan.
W cenie:
- 10 spotkań po 90 minut w małej grupie rodziców
- Narzędzia do przetestowania w domu (m.in. CPS, czyli rozwiązywanie problemów przez współdziałanie z dzieckiem)
- Pomoc w czytaniu opinii, orzeczenia, WOPFU i IPET
- Jedno spotkanie, którego temat wybiera grupa
- Własny plan działania na dom i szkołę na koniec cyklu
- Stacjonarnie w Słupsku
- Online
Wybierz termin i formę płatności
Po kliknięciu przejdziesz do bezpiecznego koszyka z wybranym wariantem.
Jednorazowo
Stacjonarnie w Słupsku
1 900 zł
10 spotkań po 90 min, co 2 tygodnie, kameralna grupa
Zapisuję sięRaty
Płatność w 2 ratach
2 × 950 złrazem 1 900 zł, płatne co miesiąc
Słupsk albo online, 2 miesięczne raty
Zapisuję sięPrzy płatności w ratach napisz w koszyku, którą formę wybierasz: Słupsk czy online.
Płatność online w bezpiecznym koszyku Zanfii. Grupa jest kameralna: maksymalnie 10 osób.
Masz wątpliwości? To normalne
Mieliśmy już diagnozę, konsultacje i rozmowy ze szkołą. To i tak nic nie zmieni.
To najczęstsza obawa rodziców. Dlatego cykl jest zbudowany wokół narzędzi, które wypróbowujesz między spotkaniami, a potem omawiamy, co zadziałało. Wychodzisz z własnym planem, nie z listą zaleceń.
Czy będę musiała opowiadać o swojej rodzinie?
Tylko tyle, ile chcesz. Możesz pracować na własnych przykładach albo na sytuacjach omawianych w grupie.
Dlaczego grupa, a nie konsultacja indywidualna?
Bo w grupie słyszysz „u nas też tak jest” i to przynosi ulgę, której nie da żadna książka. Jeśli potrzebujesz omówić coś tylko swojego, możesz skorzystać z indywidualnej konsultacji ze specjalistką. Dla uczestników grupy jest płatna osobno: 250 zł zamiast 330 zł.
Online czy stacjonarnie?
Obie formy są możliwe: stacjonarnie w Słupsku albo online. Spotkania odbywają się co 2 tygodnie.
Czy to jest terapia?
Grupa ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje terapii dziecka ani terapii rodzinnej.